Rutyna wyszukiwania linków zwrotnych dla osób cytowanych w mediach

Dlaczego wzmianki giną

Nikt ich nie śledzi, co jest problemem. Większość wzmianek znika. Dziennikarz cytuje Cię w porannym artykule, newsletter powiela cytat, a prowadzący podcast wymawia Twoje imię na antenie – wszystko w ciągu tygodnia, który spędziłeś na czymś innym.

Każda z tych stron może linkować do Ciebie lub pozostawić Cię bez linku. Brak linku jest do naprawienia. Te strony bez linku to szansa, ponieważ autor już lubi to, co powiedziałeś, i nie będzie miał nic przeciwko jednoliniowej edycji.

Zrób to w styczniu i ponownie w lipcu. Dwa razy w roku to wystarczająca częstotliwość. Wzmianki gromadzą się cicho, a półroczna kontrola wyłapie zestawienia opublikowane, gdy byłeś zajęty premierą produktu.

Nasz własny crawler i własny indeks śledzą linki, a nie słowa, więc nie możemy wypisać Twoich wzmianek bez linku za Ciebie. To uczciwe ograniczenie. Ta rutyna wykorzystuje te same rodzaje źródeł, których użyłby ostrożny badacz, a pierwsze wykonanie zajmuje około godziny.

Prowadź arkusz kalkulacyjny z pięcioma kolumnami: strona, data, autor, czy link jest (tak/nie) oraz podjęta decyzja, w tej samej kolejności dla każdego wiersza. Pięć kolumn wystarczy.

Sortowanie znalezionych wyników

Większość wyników jest nudna i to jest w porządku. Scraper skopiował cytat z prawdziwego artykułu, a kopia nie ma za sobą człowieka, który mógłby odpowiedzieć na uprzejmą wiadomość. Pomijaj je bez wyrzutów sumienia.

Dobre wyniki to krótka lista. Szukaj nazwanego autora, świeżej daty i tematu bliskiego Twojemu, ponieważ te trzy szczegóły mówią Ci, że artykuł jest wart Twojego czasu. Dziesięć takich stron jest lepszych niż sto losowych. Arkusz pozostaje czytelny.

Zanim napiszesz, otwórz stronę i sprawdź linki wychodzące. Zwróć uwagę na atrybuty rel. Spójrz na sąsiednie linki. Jeśli autor linkuje do innych ekspertów w sposób swobodny, Twoje szanse są większe. Jeśli strona nie linkuje do nikogo innego, spodziewaj się uprzejmej odmowy splanuj poprawkę w notatkach na przyszły raz.

Czy autor jest prawdziwy, czy strona warta e-maila?

Dobra rutyna wyszukiwania linków zwrotnych kończy się decyzją, a nie stosem linków. Zanim wyślesz e-mail, upewnij się, że autor i wydawca są tym, za co się podają, oraz że strona jest nadal aktywna. Dwie minuty chronią Twoją reputację. To jedyna rzecz, którą naprawdę daje Ci cytat.

Sprawdź nazwisko autora i wydawcę

Wyszukaj imię i nazwisko autora wraz z nazwą wydawcy i sprawdź, czy pisał pod tym pseudonimem wcześniej. Szukaj wzorców. Pisarza z serią datowanych artykułów na jednej stronie łatwiej zaufać niż osobie, która pojawia się tylko raz. Jeśli wydawca publikuje listę redakcyjną lub stronę „O nas”, przeczytaj ją również.

Wyobraź sobie stronę, która cytuje Ciebie i zawiera imię, którego nie możesz nigdzie znaleźć. Bądź ciekawski, a nie cyniczny. To nie jest dowód na nic, ale jest powodem, aby poczekać nieco dłużej przed napisaniem e-maila do autora.

Zapisz notatkę ze stroną i imieniem. Wróć do niej później. Drugie wyszukiwanie za sześć miesięcy może pokazać inny obraz, a Twój arkusz powinien wyjaśniać, dlaczego odczekałeś.

Zauważ kopie i scrapery

Niektóre strony są składane z cudzych tekstów, z wymyślonym nazwiskiem autora i bez prawdziwych danych kontaktowych. Takie strony są powszechne. Jeśli jedynym sposobem dotarcia do autora jest formularz webowy, który nie prowadzi nigdzie, traktuj stronę jako kopię i przejdź dalej.

Prawdziwe redakcje mają redaktorów i dziennikarzy, którzy odpisują na własną pocztę. Szukaj tego. Strona bez tego nie jest warta Twojego popołudnia.

Kiedy prawdziwy autor nadal mówi „nie”

Niektórzy prawdziwi autorzy nie dodadzą linku i to ich decyzja. Szanuj odpowiedź. Podziękuj raz, traktuj linię w swoim arkuszu jako wzmiankę bez linku i na tym zakończ, bez drugiego przypomnienia. Następne zestawienie może lepiej pasować do tej samej ekspertyzy.

Czy kupiona umieszczenie artykułu kiedykolwiek powinno uzupełnić lukę?

Czasami autor nie może lub nie chce dodać linku. To moment, w którym niektórzy eksperci zaczynają myśleć o kupnie umieszczenia artykułu. Uczciwa odpowiedź zależy od tego, co umieszczenie może dodać do Twojej widoczności i czego po prostu nie może zmienić w istniejącej stronie. Trzymaj oczekiwania niskimi.

Gdzie umieszczenie artykułu może pomóc

Umieszczenie artykułu na odpowiedniej stronie to nowy artykuł z własnym linkiem do Ciebie. Kontekst robi robotę. Pomaga tylko wtedy, gdy strona-donator znajduje się w Twojej branży, a tekst brzmi jak prawdziwe pisanie, które czytelnik dokończy bez przeskakiwania. Dlatego filtry, czyli nisza, język i Domain Rating, są ważniejsze niż cena.

Przeczytaj przewodnik po zamówieniu przed dodaniem czegokolwiek do koszyka.

Gdzie umieszczenie artykułu nie sięga

Nie zmienia zestawienia, notatek do podcastu ani strony autora. Stara wzmianka pozostaje bez linku. Traktuj umieszczenie artykułu jako drugi wskaźnik do Twojej pracy, nigdy jako naprawę strony, która Cię pominęła.

Pytania, które ludzie zadają przed rozpoczęciem polowania

Pięć pytań często pojawia się przed pierwszym polowaniem, więc oto one z krótkimi odpowiedziami.

Czy potrzebuję konta przed rozpoczęciem?

Nie do samej rutyny wyszukiwania. Nic do kupna jeszcze. Wyszukiwanie, alerty i arkusz kosztują nic. Konto jest potrzebne tylko wtedy, gdy chcesz przeglądać strony-donory, wypełniać koszyk lub zamawiać umieszczenie artykułu, co jest oddzielnym krokiem od wyszukiwania.

Jak daleko wstecz powinienem szukać?

Zacznij od ostatnich dwunastu miesięcy, a potem idź starsze tylko wtedy, gdy pamiętasz, że byłeś cytowany w konkretnym czasie, który możesz umieścić na kalendarzu. Pamięć pomaga w wyszukiwaniu. Starsze strony są mniej prawdopodobne do edycji, więc jeden przegląd rocznie jest zwykle wystarczający.

Co jeśli wzmianka istnieje tylko w audio?

Wtedy żadne narzędzie wyszukiwania jej nie pokaże. Posłuchaj, a następnie zapytaj. Sprawdź stronę odcinka i notatki do odcinka. Jeśli Twoje imię tam brakuje, naprawa to uprzejmy e-mail do prowadzącego, jak opisano w przewodniku po notatkach.

Czy proszenie autora o link jest natrętne?

Poproszenie nazwanego autora o link do strony, gdzie już Cię zacytował, jest zwykłą prośbą, o ile jest krótka i uprzejma. Uprzejmość załatwia resztę. Ogranicz się do jednej linijki o stronie i zaakceptuj odmowę bez drugiej wiadomości.

Jak wiem, że wzmianka jest świeża?

Spójrz na datę publikacji na stronie i datę rozmowy z dziennikarzem i porównaj je przed rozpoczęciem pisania. Daty opowiadają historię. Artykuł opublikowany przed Twoją rozmową nie mógł Cię zacytować, więc go pomiń.

Przekształcenie gotowego arkusza w kolejne kroki

Gdy arkusz ma kilka dziesiątek wierszy, praca zmienia kształt. Przestajesz szukać i zaczynasz sortować, a sortowanie idzie szybciej, gdy grupujesz zadania. Przeznacz jedną sesję na wszystkie prośby, zamiast wysyłać każdą natychmiast po znalezieniu, aby wiadomości czytały się jako jeden plan. Proste i oszczędza czas.

Grupuj prośby według wydawcy

Jeśli trzy strony pochodzą z tego samego wydawcy, napisz do redaktora raz ze wszystkimi trzema, lub do autora, który napisał większość z nich. Mniej wiadomości czyta się lepiej. Pojedyncza jasna notatka o kilku artykułach jest łatwiejsza do odpowiedzi niż trzy osobne prośby.

Trzymaj każdą notatkę związaną ze stroną, którą faktycznie przeczytałeś. Szczegóły przyciągają uwagę. W momencie, gdy notatka może być wysłana do kogokolwiek, zostanie zignorowana.

Śledź odpowiedzi, nie tylko linki

Dodaj kolumnę na datę odpowiedzi i krótkie słowo o tym, co wróciło. Śledź również ciszę. Odmowa to również informacja i mówi Ci, które wydawcy są wartowi kolejnej wzmianki później, gdy czas i historia się zmienią.

Przejrzyj arkusz pod koniec każdego kwartału. Ustaw przypomnienie w kalendarzu. Usuń wiersze, które straciły świeżość, i przenieś otwarte prośby na górę.

Utrzymaj ten sam ton w każdej notatce, nawet gdy odpowiedź to „nie”. Spójność buduje zaufanie. Następnym razem, gdy będziesz potrzebował cytatu z tego wydawcy, arkusz pokaże Ci, co zadziałało wcześniej, a czego nie powinieneś powtarzać.